الشاعر هانى احمد

هى دى اخر الحكايه
لما نرسم حلم ضايع
من حكايه او روايه
لماننسجها بخيال
لما تخدعنا الامال
والحنين يبقى محال
يبقى ناقص كام سؤال
احنا ليه عيشين
ليه بيطوينا الانين
حاسس ببرد الشتاء بين الضلوع
حاسس جفاف جفن خالى من الدموع
ماشى فى طريق ملوش رجوع
السكه واخدانا فى مذله او خضوع
جفت اوراق المحبه فى الفروع
حتى ذهر الحب دبلان  ل الامى
وفجاه كان مربوط للسانى
انى اتكلم واحس بحد تانى
هدفن الاحساس فى قلبى
هحبس دموعى ومشاعرى
هحكم الاحساسةبعقلى
صدرى سجن انفسى نار
نفسى اصرخ لليل نهار
على باعنى والى سابنى
والى كان بايديه قاتلنى
والى اخلصلته باعنى
سد ودنه مش سامعنى
عادى كدب كل صدقى
جرح بحروفك مشاعرى
ذيد نزيف القلب عندى
سن سيفك بين فؤادى
قلبى سلم قلبى راضى
شئ متوقع وعادى
رب يسعد  لك فؤادك
بس من غيرى حياتك
بكره يشفى جرحى منك
واطفى نار كانت بظنك
لو حبيبى انا كنت ادلك
عن حقيقه حب قلبك
الشاعر هانى احمد